Vorig weekend was het zover en gingen we om 8 uur bepakt en bezakt op weg naar Ghana. De grens ligt op ongeveer 2 uur rijden van Ouaga. Terwijl wij de papieren bijde douane aan het regelen waren gaf Marco de Ghanese kinderen een lesje aardrijkskunde. Bijna viel ons tripje in het water of liever gezegd in de modder want toen we wilde genieten van een overheerlijke door onze kok klaargemaakte lunch kwamen we vast te zitten in de modder. Dankzij de ervaring van Dick liep t avontuur toch nog goed af.

Rond een uur of 5 kwamen we aan in het park en gingen onze huisjes maar eens inspecteren. Het was redelijk basic maar schoon en met airco! Het uitzicht was prachtig. De huisjes en het restaurant lagen op een heuvel waardoor we uitkeken over de valei. De volgende ochtend was de familie van Soldt vroeg uit de veren voor de eerste Safaritocht. Wij besloten lekker uit te slapen en zijn rond 9 uur een rondje gaan rijden en we hadden de rangerspost nog niet verlaten of reden bijna tegen een kudde olifanten aan. Zo bleek later, was er iedere ochtend een grote kudde rond onze huisjes te vinden. Erg cool om weer zoveel olifanten van dichtbij te zien.

De apen waren ook in grote getalen rond de huisjes te vinden. Het was even schrikken toen een van de apen op de ontbijttafel sprong en de hele inhoud van de suikerpot in 1x in zn bek propte, waarna hij er gelukkig snel vandoor ging.

De tweede dag zijn we een ritje gaan maken door de inlanden. Het speelgoed dat Hans en Joke hadden meegnomen voor de lokale kids werd erg enthousiast in ontvangst genomen. Op een gegeven moment werden ze zo opgewonden dat we er snel vandoor gingen voor ze de hele auto plunderde, op naar het volgende dorpje….

Verder hebben we veel spelletjes met de meiden gedaan, zoals pesten en natuurlijk het pindaspel (party & co extreme). Maandag was het helaas weer tijd ons ons boeltje in te pakken en naar huis te gaan. Een bezoek aan het Mole-aprk is absoluut de moeite waard.

Vorig weekend was het zover en gingen we om 8 uur bepakt en bezakt op weg naar Ghana. De grens ligt op ongeveer 2 uur rijden van Ouaga. Terwijl wij de papieren bijde douane aan het regelen waren gaf Marco de Ghanese kinderen een lesje aardrijkskunde. Bijna viel ons tripje in het water of liever gezegd in de modder want toen we wilde genieten van een overheerlijke door onze kok klaargemaakte lunch kwamen we vast te zitten in de modder. Dankzij de ervaring van Dick liep t avontuur toch nog goed af.

Rond een uur of 5 kwamen we aan in het park en gingen onze huisjes maar eens inspecteren. Het was redelijk basic maar schoon en met airco! Het uitzicht was prachtig. De huisjes en het restaurant lagen op een heuvel waardoor we uitkeken over de valei. De volgende ochtend was de familie van Soldt vroeg uit de veren voor de eerste Safaritocht. Wij besloten lekker uit te slapen en zijn rond 9 uur een rondje gaan rijden en we hadden de rangerspost nog niet verlaten of reden bijna tegen een kudde olifanten aan. Zo bleek later, was er iedere ochtend een grote kudde rond onze huisjes te vinden. Erg cool om weer zoveel olifanten van dichtbij te zien.

De apen waren ook in grote getalen rond de huisjes te vinden. Het was even schrikken toen een van de apen op de ontbijttafel sprong en de hele inhoud van de suikerpot in 1x in zn bek propte, waarna hij er gelukkig snel vandoor ging.

De tweede dag zijn we een ritje gaan maken door de inlanden. Het speelgoed dat Hans en Joke hadden meegnomen voor de lokale kids werd erg enthousiast in ontvangst genomen. Op een gegeven moment werden ze zo opgewonden dat we er snel vandoor gingen voor ze de hele auto plunderde, op naar het volgende dorpje….

Verder hebben we veel spelletjes met de meiden gedaan, zoals pesten en natuurlijk het pindaspel (party & co extreme). Maandag was het helaas weer tijd ons ons boeltje in te pakken en naar huis te gaan. Een bezoek aan het Mole-aprk is absoluut de moeite waard.

Met al het vochtige weer de afgelopen weken bloeit en groeit de tuin vollop. Zo ook de bananenboom.Morgen halen we de bananen van de boom en stoppen deze in een doos zodat ze kunnen rijpen en mooi geel worden.

Zo trakteren We onszelf op banaan uit eigen doos, hahahaha!

Met al het vochtige weer de afgelopen weken bloeit en groeit de tuin vollop. Zo ook de bananenboom.Morgen halen we de bananen van de boom en stoppen deze in een doos zodat ze kunnen rijpen en mooi geel worden.

Zo trakteren We onszelf op banaan uit eigen doos, hahahaha!

De afgelopen week is er familie overgekomen van "De van Soldtjes" dus een mooie gelegenheid om eens een tripje te maken en te kijken hoe mooi groen het land is geworden.

Afgelopen weekend zijn we richting Ivoorkust geweest, naar Banfora. Op de weg er naar toe zijn we gestopt bij een weeshuis in Koudougou. Onder luid gejoel, gedans en gezang werden we door ongeveer 40 weeskinderen ontvangen. Nadat we met zijn allen in een kring zijn gaan zitten, gingen de kids ons nogmaals enthousiast toezingen.

Het uit nederland overgekomen bezoek had geld ingezameld om aan het weeshuis te doneren. Het aanzienlijke bedrag werd nadat het met veel gejuich werd ontvangen, "en plein public" geteld, zodat de feestvreugde alleen maar steeg.

Hierna werden we over het terrein rondgeleid. De kinderen krijgen les op een lokale school, maar leren via het weeshuis ook de beginselen van tuinbouw en veeteelt. De moestuintjes werden geshowed en we kregen ook de kippenrennen en de varkensstallen te zien. Tenslotte mochten we een kijkje nemen in de de slaapvertrekken.

Na ongeveer anderhalf uur verlieten we de weeskindjes en zochten we ons hotel op waar we de nacht zouden doorbrengen. Het was een behoorlijk standaard accomodatie, waarbij het enige echt vervelende de locatie van de airco was. Deze zat namelijk vlak naast het hoofdeinde van het bed. Echt uitgerust waren we dus niet de volgende dag….

Op zaterdag vertrokken we vroeg om via Bobo Dialasso naar Banfora te gaan. Door de hevige regenval van de afgelopen weken heeft alles goed kunnen groeien, dus het land is prachtig groen!

Na de lunch in Bobo Dialasso werd de weg heuvelachtiger en kwamen we in het gebied waar men veel suikerriet verbouwd. Eenmaal aangekomen in Banfora checkten we in en was het de hoogste tijd voor een frisse duik in het mooie zwembad.

De accomodatie was simpel, maar prettig en schoon. ‘s Avond hebben we heerlijk gesmuld in het restaurant "le can a sucre" een vermaard restaurant in West-Afrika in een lommerrijke omgeving. Vooral de bananensplit was heeeeeeerlijk! Met onze buikjes gevuld en moe van de autorit en een slapenloze nacht naast de airco, gingen we naar ons bedje.

Hadden we de eerdere dagen goed weer gehad, de volgende dag was een oerhollandse dag: zwaarbewolkt en later op de dag ontzettend noodweer. Het plan voor deze dag was om
een bezoek te brengen aan de befaamde watervallen.

Via achterafwegen zijn we redelijk dichtbij gekomen, maar op een gegeven moment werden de wegen enorme moddersloten. We zijn dus maar onverrichter zake omgedraaid en hebben bij "le can a sucre" wat gedronken. De regen bleef aanhouden, waardoor we onze koffiebreak maar lieten aansluiten op de lunch. Weer aten we onze vingertjes erbij op.

Het noodweer bleef maar aanhouden dus uiteindelijk besloten we op de valreep om toch maar dezelfde dag nog terug naar Ouaga te rijden. Zo eindigde ons tripje naar de prachtige watervallen van Banfora. We hebben genoeg water zien vallen inderdaad! Gelukkig mogen we met kerst op herkansing

De afgelopen week is er familie overgekomen van "De van Soldtjes" dus een mooie gelegenheid om eens een tripje te maken en te kijken hoe mooi groen het land is geworden.

Afgelopen weekend zijn we richting Ivoorkust geweest, naar Banfora. Op de weg er naar toe zijn we gestopt bij een weeshuis in Koudougou. Onder luid gejoel, gedans en gezang werden we door ongeveer 40 weeskinderen ontvangen. Nadat we met zijn allen in een kring zijn gaan zitten, gingen de kids ons nogmaals enthousiast toezingen.

Het uit nederland overgekomen bezoek had geld ingezameld om aan het weeshuis te doneren. Het aanzienlijke bedrag werd nadat het met veel gejuich werd ontvangen, "en plein public" geteld, zodat de feestvreugde alleen maar steeg.

Hierna werden we over het terrein rondgeleid. De kinderen krijgen les op een lokale school, maar leren via het weeshuis ook de beginselen van tuinbouw en veeteelt. De moestuintjes werden geshowed en we kregen ook de kippenrennen en de varkensstallen te zien. Tenslotte mochten we een kijkje nemen in de de slaapvertrekken.

Na ongeveer anderhalf uur verlieten we de weeskindjes en zochten we ons hotel op waar we de nacht zouden doorbrengen. Het was een behoorlijk standaard accomodatie, waarbij het enige echt vervelende de locatie van de airco was. Deze zat namelijk vlak naast het hoofdeinde van het bed. Echt uitgerust waren we dus niet de volgende dag….

Op zaterdag vertrokken we vroeg om via Bobo Dialasso naar Banfora te gaan. Door de hevige regenval van de afgelopen weken heeft alles goed kunnen groeien, dus het land is prachtig groen!

Na de lunch in Bobo Dialasso werd de weg heuvelachtiger en kwamen we in het gebied waar men veel suikerriet verbouwd. Eenmaal aangekomen in Banfora checkten we in en was het de hoogste tijd voor een frisse duik in het mooie zwembad.

De accomodatie was simpel, maar prettig en schoon. ‘s Avond hebben we heerlijk gesmuld in het restaurant "le can a sucre" een vermaard restaurant in West-Afrika in een lommerrijke omgeving. Vooral de bananensplit was heeeeeeerlijk! Met onze buikjes gevuld en moe van de autorit en een slapenloze nacht naast de airco, gingen we naar ons bedje.

Hadden we de eerdere dagen goed weer gehad, de volgende dag was een oerhollandse dag: zwaarbewolkt en later op de dag ontzettend noodweer. Het plan voor deze dag was om
een bezoek te brengen aan de befaamde watervallen.

Via achterafwegen zijn we redelijk dichtbij gekomen, maar op een gegeven moment werden de wegen enorme moddersloten. We zijn dus maar onverrichter zake omgedraaid en hebben bij "le can a sucre" wat gedronken. De regen bleef aanhouden, waardoor we onze koffiebreak maar lieten aansluiten op de lunch. Weer aten we onze vingertjes erbij op.

Het noodweer bleef maar aanhouden dus uiteindelijk besloten we op de valreep om toch maar dezelfde dag nog terug naar Ouaga te rijden. Zo eindigde ons tripje naar de prachtige watervallen van Banfora. We hebben genoeg water zien vallen inderdaad! Gelukkig mogen we met kerst op herkansing

Afgelopen week werden wij uitgenodigd op een receptie van de Marokkaanse Ambassade ter ere van een bepaalde feestdag. In de prachtige tuin scharrelde iedereen rond met een hapje en een drankje.

Er waren verschillende hoogwaardigheidsbekleders, waardoor er ook wat journalisten op de receptie waren. Opeens barste uit de verdekt opgestelde speakers het volkslied van Burkina los, waarop wij snel in de houding gingen staan.

Op de foto zie je ons staan met voor ons de voltallige admiraliteit van de Burkinese Marine. De foto stond vandaag in een van de "grote" landelijke dagbladen van Burkina, Le pays.

Afgelopen week werden wij uitgenodigd op een receptie van de Marokkaanse Ambassade ter ere van een bepaalde feestdag. In de prachtige tuin scharrelde iedereen rond met een hapje en een drankje.

Er waren verschillende hoogwaardigheidsbekleders, waardoor er ook wat journalisten op de receptie waren. Opeens barste uit de verdekt opgestelde speakers het volkslied van Burkina los, waarop wij snel in de houding gingen staan.

Op de foto zie je ons staan met voor ons de voltallige admiraliteit van de Burkinese Marine. De foto stond vandaag in een van de "grote" landelijke dagbladen van Burkina, Le pays.